Türk Basınından yazılı özür talebimdir...

Bir minik hayranına "Küçük O..." demesinden dolayı İbo denen şahsı eleştiren bütün basın mensuplarını; iki yüzlülüklerinden dolayı yazılı özür vermeye davet ediyorum!

Bu şahıs Türkiye'ye çok şey öğretmiştir.

Bakın,
...Siz istediğiniz okulda okuyun,
istediğiniz mesleğe sahip olun,
istediğiniz zanaat veya teknikte ustalaşın.

Toplum sizi "denginize" uygun görür.

İş çıkışı bir kahvede ya da barda oturup kalktığın insanların sana denk olması uygun görülür.

Dengin olmayan insanla konuşma denir.

Dengin olmayan insanla arkadaş olmazsın, olmamalısın.

"Davul bile dengi dengine" denir.

Ve bu kuralın aslında sadece senin gibilerini aşağılamak için uydurulduğunu görürsün.

Çıkar okuma yazma bilmeyen bir mağara adamı,
çuvallarla paralar kazanır....
ve senin belki de ömrün boyunca yanına yaklaşamayacağın kadar güzel kadınları "altına alır".

Hiç bir eğitim almadığını,
hiçbir meslek eğitimine ve hatta mahalle aralarında verilen meslek kurslarına bile gitmediğini....

ve abartmıyorum; okuma yazma dahi bilmediğini söyler....

söylerken sırıtır, hiç utanmaz....boynu bükülmez!

aksine alkışlanır...

sizin basın dediğiniz güruh, onu adam yerine koyar....
adam sayar....

Çünkü sözkonusu şahıs, hiçbir mesleğe sahip değildir...

Çünkü bu ülkede bir takım insanların yıkmaya çalıştığı bir takım değerler vardır ve bu değerleri yıkmanın en kolay yolu; o değerlerle dalga geçmektir....

Bu şekilde aşağılamaktır!

Bir cahilin önüne imkan sunarak...
onu basın yoluyla yücelterek...
ve ülkenin en güzel kadınlarını ona sunarak...

Eğitimle dalga geçtiniz!!

İlk emri "İkra!" (oku!) olan dinle dalga geçtiniz!

Sanayi sitelerinde meslek öğrenmek için ter döken gençleri ve üniversitelerde yalan bir gelecek uğruna dirsek çürütenleri aşağıladınız.

"Bu adam nasıl olsa bir gün bir şekilde ölecek, bizim de üçüncü sayfalarımız için malzeme çıkacak" demek yerine onu ve onun gibileri baş sayfalara taşıdınız.

Ve bütün iki yüzlülüğünüzle Atatürkçülük'ten, yok efendim eğitim gönüllülerinden falan bahsettiniz.

"Küçük O...." sözünü ayıplayacak yüzü nereden bulduğunuzu cidden merak ediyorum.

Toplumsal iki yüzlülüğümüzü;
hem de Öğretmenler gününden hemen önce bize hatırlattığı için malum şahsın geçmiş ÖĞRETMENLER GÜNÜNÜ KUTLUYORUM.

Eğer gerçekten kendinizi "ADAM" görüyorsanız;
yapacağınız şey çok basit....

Üniversiteler, Meslek kursları, Halk eğitim merkezleri ve mahalle aralarındaki okuma yazma ve Kuran kursları da dahil olmak üzere bütün eğitim kuruluşlarına;
iki yüzlülüğünüzden dolayı birer ÖZÜR YAZISI gönderin de ; hangi söylediğinizin doğru olduğuna dair elimizde bir ipucu olsun.


Büyüklerimin ellerinden,
küçüklerimin gözlerinden,
yaşı kaç olursa olsun bilgi sahibi olanın ayaklarından öperim...

Saygılar Efendim....




Alper Arıkan
25.11.2010

Bütün samimiyetimle özgeçmişimdir efendim...

Bütün samimiyetimle özgeçmişimdir!

1979 doğumlu...
Şevki'den olma Işık'tan doğma...
Emekli öğretmen ana baba...
ilk orta lise mecburiyeti Manisanın Salihli ilçesinde atlatılmış...
O zamanlar Anadolu liselerine orta okulda giriliyor tabi...
giriş 1990...Salihli birincisi....

Bizim ingilizcenin başlangıcı oradan...
Kısmen sönük geçmiş orta okul....
Üniversite sınavında puan kaybı korkusuyla lise birin sonunda düz liseye geçilmiş...

sene 97 olmuş, ki o zamanlar üniversite sınavı çift aşamalı...
ÖSS'den geçilmiş, ÖYS'den de alınmış kendimizce puanlar..
Sonra bir baktık ki, puanlar allak bullak....
başka bir yeri beklerken bulduk kendimizi Denizli'de....
Fizik tedavi rehabilitasyon...
4 sene oku...
okumasına oku da, mesleği benimseyemedim bir türlü...
Kafada bambaşka hayaller...
Sabırlı adamızdır vesselam, gel gör ki bu bambaşka bir sabır işi....
artı, hiç kanımızda yok sağlıkçılık hevesi...
bitirmeden bıraktık bölümü....
10-15 günlük çalışma ile bir daha Öss...

Yine geldi Denizli..
bu sefer İşletme ...

Okuduk,
düşe kalka, tökezleyerek de olsa severek, isteyerek, hevesle okuduk...

ikinci sınıftayken bir dış ticaret şirketinde 2 aylık staj...
Şirketin patronu dolayısıyla iyi referans...
ardından bir fabrikada benzeri bir staj...
ağır geldi tabi okulla beraber...

Okul sırasında bir merak saldık ki dile, sormayın gitsin..
harçlıktan artırdığımız paracıklarla kitaplar alıp başladım İspanyolcaya...
sonra birer yıl kursla Almanca ve Fransızca...

Bu arada boş durmadık efendim, hazır İngilizcemiz var,
fizik tedavideyken de devirmişliğimiz var tıp kitaplarını...
gerek eski okulumuzdan gerekse tıptan arkadaşların ricasıyla başladı tıbbi çeviri maceralarımız...
2008'e kadar da sürdü...
İngilizceden Türkçeye tıbbi çeviriler...
genelde milletin ödevleri...bir iki tane de prospektüs vesaire...

Ailede tüccar yok,
nereden geldi bu ticaret hevesi bilinmez ama...
bir hevesle pazarcılık...
domates, biber ne varsa...
bilir beni Pelitlibağ ve 29 Ekim pazarı...
dediler "işletme okuyorsun, bu ne iş?"
yahu iş iştir! yalan mı?

Ucundan kıyısından bulaşmışlığımız vardı ya tekstile,
maceranın devamında bir de çaput tezgahı var...
Sonra incik boncuk....
sonra pamuk şeker vesaire...

Öğrenci gücümüzle yürümedi ama zevkli işti vesselam...

O arada mezun olduk okuldan, aldık diploma denen mübarek kağıt parçasını...

Sonra iş bulduk...
Kayseride üretim yapan büyük bir firmanın ipliklerini Denizli'de sattık bölge sorumlusu olarak...
1 yıl sürdü bu...
Başımızdaki adam yılların tecrübesi, bilgi küpü....
gel gör ki anlaşamadık bir türlü...
Çıktık. Keyfi olarak bıraktığım tek iştir...

Sonra dilimizi kullanıp birkaç küçük tekstil firmasında ihracat macerası...
Yurtdışından müşteri bulup pazar büyütmece...
kelli felli müşterileri burada ağırlamaca...
maaş artı prim...
iyi iş, güzel iş...
parası da iyi ama...
neye yarar sattığının komisyonu doğru düzgün verilmedikten sonra..?
adamlara para kazandırdık çuvalla....
paramızı istedik, kapıda bulduk kendimizi...

Sonra işsiz bir buçuk yıl..
onlarca yere özgeçmiş verip eli boş dönmece...
nereye gitsek hep aynı şey...

benimkinden daha iyi bir okul...
daha çok dil...
benden daha çok tecrübe...
bir de sağlam yerlerden referans...
mutlaka geçiyor önümüze birileri...

geçinmek lazım, iş yok....
cepteki para da bitti...
aile desen, bunca yıl okutmuşlar,
kendi dertleri kendilerine yetiyor...

kesildi mi kesiliyor işte!

hiç gocunmaya gerek yok...
başladık bir arkadaşımızın esnaf lokantasında garsonluğa...
utanacak bir şey değil ki...
gururla taşıyorum tabakları...
öyle ya da böyle "bir işim var benim"

bunun nesinden utanayım?

arada bir iki tıbbi ödev çevirisi...
pazar günleri incik boncuk satışı...
komşu çocuklarına İngilizce ders...
Elektronik tamiri yapan bir arkadaşın yanında çıraklık...
(oradan bulaştı devrelere merak)

ve kafamızda, hiç vazgeçmeyeceğimiz kocaman hayaller...

bir arkadaşın akıl vermesiyle başladı İstanbul macerası...

Takı ihracatı yapan bir firmayla görüştük, başladık işe...
yurtdışı pazarlama...

devam etti şanssızlığımız, çıkmak zorunda kaldık 7 ay sonra...

Kısa bir süre evsizlik...
Bakırköy sokakları...

Sonra 2-3 geçici iş...
biri yine ihracat...
diğeri dental...
bir de depo sorumluluğu....

Bu arada Kukla sanatına bulaştık ki, o apayrı bir hikaye konusu...
İyi bir Vantrolog olma yolunda ilerliyoruz sabırla...

Tesadüfler birbirini izledi ve düzgün bir işe girdik...
Bir elektronik firmasında dış ticaret sorumlusu olduk...
İş güzel, ortam güzel, maaş iyi...
İlginç olan şey; patronlar da iyi...

Bahaneyle Çince'ye de başladık...

8 ay çalıştık, konuya merak da var ya,
boş durmadık öğrendik işin inceliklerini...
tam hayatımız düzene giriyor derken...
bu hikayenin eksik yanı çıktı karşımıza; ASKERLİK!
dediler ki gel artık yaşın geldi...

30 yaşımda kısa dönem...
Elazığ-Keban Jandarma Karakolunda vatani görev...

Sonrasında yine İstanbul...
hayallerin peşinde...
Asla vazgeçmemek üzere....

Ne istediğini, neler yapabileceğini bilen...
"vazgeçmek" kelimesini lügatından çıkarmış...
ve tüm engellere rağmen yolunda devam eden bir adam olarak...
yine İstanbul...

ve sonra...

macera devam ediyor efendim...
bir de bana fazla gelen aklıma bir yatırımcı bulabilirsek...


Saygılar,
ALPER ARIKAN




alper@limonpcb.com

Not: Tüm bunlar olurken, 3 sayfa dolusu referansımız oldu mu? Vallahi oldu.
İş tecrübelerimizin tam listesi ve referanslarımız istendiğinde verilecektir efendim....